Verandering door in het buitenland wonen

Halfjaar buitenland

Het is onderhand alweer meer dan een jaar geleden dat ik m’n spullen pakte en verhuisde naar Kalmar in Zweden, een kustplaatsje in het zuidoosten. Meer dan een jaar! Die tijd is echt bizar snel gegaan en er zijn nog altijd momenten dat ik het mis en terug wil gaan. Ik mis m’n maatjes, de anonimiteit en het échte winterse weer (en het zonnige najaar zoals hierboven). Dagelijks merk ik nog steeds trekjes aan mezelf die ik te danken heb aan mijn tijd in Zweden, zowel goed als slecht. Dat is ook helemaal niet zo gek: je wordt een half jaar lang ondergedompeld in een andere cultuur en je bent op jezelf aangewezen. Verandering is dan onvermijdelijk.

1. Ik ben zelfstandiger geworden

Mijn zelfstandigheid is denk ik de grootste verandering sinds ik weer in Nederland ben. Ik was altijd erg onzeker. Ik durfde niet zoveel risico te nemen en durfde niet eens de telefoon op te nemen als die ging (ja, ik vind bellen echt vreselijk). Maar als je een halfjaar buiten de deur woont, dan moet je wel. Je kunt wel de hele dag in je bed blijven zitten en Netflixen, maar daarvoor ben je niet in het buitenland. Dat heeft ertoe geleid dat ik nu regelmatig gave meetings heb, omdat ik op mensen af durf te stappen en naar een onbekende plek durf te gaan, hoe eng dit soms ook is. Ik durf mensen op te bellen en de meest rare vragen te stellen. Zo ben ik ook op de Women’s Health redactie beland; ik heb gewoon Milou, de hoofdredactrice, gemaild of ik een keertje langs mocht komen. Voor de leuk, even rondkijken. Toch is dit zelfstandige niet altijd positief. Ik merk namelijk ook dat ik me minder snel hecht aan mensen en slechter ben in contact onderhouden. Misschien heeft dat te maken met het feit dat ik m’n vriendenfamilie in Zweden allemaal heb moeten loslaten? Ik weet het niet. Een praatje maken is geen probleem, maar iemand als vrienden zien kost me meer tijd.

2. Ik doe meer in huis

Nu ik maandenlang m’n eigen boontjes heb moeten doppen en iedere zaterdag wasdag had (5x per dag naar de kelder lopen, let that ass come), weet ik hoeveel werk het is om een huishouden te onderhouden. Hoeveel m’n moeder eigenlijk doet, met een vier-mans huishouden. Vanaf de eerste dag dat ik weer thuis was, hielp ik m’n moeder dan ook een stuk meer met het huishouden en nog steeds steek ik graag m’n handen uit m’n zakken. Ik voel me zó schuldig als ze weer eens mijn troep moet opruimen, omdat ik te lui ben om m’n bordje in de vaatwasser te zetten. Ze heeft het jarenlang voor mij gedaan, nu is het tijd om iets terug te doen. Stofzuiger door het huis, koken, boodschappen doen; het voelt goed om te helpen en snap niet dat ik dat eerst niet zag. Huismoedertje in spé, jaja.

3. Ik ben ambitieuzer

Deze is eigenlijk een beetje dubbelzijdig. Ik ben ambitieuzer in de zin dat ik nu zeker weet dat ik de wereld in wil voor m’n werk en dat ik graag iets wil bereiken dat op internationaal niveau speelt. Ik wil écht voor iets gaan. De downside is dat ik hierdoor ook weer minder gemotiveerd voor school lijk te zijn. Ik heb er een stuk minder zin in dan andere jaren en m’n negentjes worden zesjes en zeventjes en daar ben ik eigenlijk wel tevreden mee. Eerst was m’n studie het ‘grootste’ wat ik had gezien en was dat het allerbelangrijkste, nu weet ik dat er veel meer is. Van mij mag ’t allemaal wel over zijn, want dan kan ik iets doen wat ik écht graag wil.

4. Ik kan niet meer stil zitten

Ik heb eerlijk gezegd geen idéé waar deze vandaan komt, maar het is er. Ik kan niet meer relaxen. Ik merk heel erg dat ik sinds m’n thuiskomst niet meer niks kan doen. Waar ik voorheen prima een weekendje op de bank met Netflix kon spenderen, ben ik het nu al na twee uurtjes zat en wil ik iets anders doen. Ik wil mezelf nuttig maken en een productieve dag hebben en voel me dan ook onwijs naar en rot als ik een dag niks heb gedaan, om wat voor reden dan ook. Ik wil iedere seconde van de dag iets doen. Of het iets te maken heeft met te druk zijn? Wellicht.. Ik weet het niet! Ik sta open voor alle suggesties hierin. Ook voor bezigheidstherapie.

5. Ik mis de flexibiliteit

Met een groep internationale en een leuke groep Zweden is er altijd iets te doen. School in Zweden werd in het algemeen niet gezien als iets zwaars, waardoor er veel leuke dingen gedaan werden. Had je ergens zin in? Dan woonde er vast wel iemand in je gebouw of om de hoek om even iets te doen. In ‘The Winterpalace’, een appartement die een aantal van de groep deelden, was er ieder weekend feest. Eigenlijk kon je daar de hele dag door terecht. En wil je even een avondje niks doen? Ook prima, niemand die zich daar druk om maakt. Nu heb ik weer de druk van school, m’n werk en allerlei dingetjes voor m’n blog die ik moet doen. Ik mis eigenlijk de flexibiliteit in m’n dagen. De vrijheid om af en toe even iets te kunnen laten voor wat het is. Maar dat is iets waar ik me bij neer heb gelegd :-).

Hier nog een leuk kiekje van lieve husky’s en ik in Zweeds Lapland:

Lapland

Don't throw in the towel - use to wipe the sweat off your face

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *